علي محمد ميرجليلى
143
وافي ( مبانى و روشهاى فقه الحديثى در آن ) ( فارسى )
مىكند . نمونهها : 1 - مرحوم شيخ در « تهذيب » روايتى با اين سند نقل كرده است : محمّد بن احمد عن احمد بن الحسن عن عمرو بن سعيد عن مصدق بن صدقة عن عمّار الساباطى . « 1 » سپس در حديث بعد مىگويد : و بهذا الاسناد عن اسحاق بن عمار عن ابى عبداللّه عليه السلام . « 2 » ظاهر سخن شيخ آن است كه سند روايت دوم چنين باشد : محمّد بن احمد عن احمد بن الحسن عن عمرو بن سعيد عن مصدق بن صدقة عن اسحاق بن عمار . در حالى كه چنين نيست . مرحوم شيخ ، خود در كتاب « استبصار » « 3 » سندِ صحيحِ روايتِ دوم را چنين آورده است : محمّد بن احمد بن يحيى عن احمد بن الحسن بن على بن فضال عن عمرو بن سعيد المدائنى عن مصدقة بن صدقة عن عمار بن موسى عن ابى عبداللّه عليه السلام . . . راوى متصل به معصوم ، عمار بن موسى ساباطى است ، ولى شيخ در « تهذيب » اشتباهاً به جاى او اسحاق بن عمار آورده است . لذا با آنكه دأب مرحوم فيض بر نقل از « تهذيب » است و از « استبصار » به ندرت نقل مىكند ( زيرا هر دو از يك مؤلف است و نقلها يكى است ) در اينجا سند روايت دوم را از « استبصار » مىآورد نه از « تهذيب » و اشتباه سند در « تهذيب » را گوشزد مىكند . « 4 »
--> ( 1 ) . تهذيب الاحكام ، ج 1 ، ص 425 ، ح 1352 . ( 2 ) . همان ، ح 1353 . ( 3 ) . استبصار ، ج 1 ، ص 96 ، ح 311 . ( 4 ) . الوافى ، ج 4 ، ص 238 و ن . ك . به : ج 6 ، ص 339 و 362 .